Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 23 oktober 2014

Esc(ape)

De berichten over de Sociale dienst , vooral hier ter plaatse, maken me boos. Mensen die volgens hen niet voldoende hun best doen om aan werk te komen of die plaatsvervangende werkzaamheden weigeren kunnen zo een maand of meer geen uitkering krijgen. Dus ook hun basisbestaan wordt niet meer gegarandeerd, noch dat van afhankelijke partners of kinderen. Schulden zullen ontstaan, huisuitzettingen en dat soort ellende staat voorop in de wacht. Wat wil men hier mee bereiken? Dat mensen de criminaliteit in gaan of de prostitutie? Het leger daklozen groter maken. Kinderen en invalide partners in de afgrond storten?
Werk dat er niet is, is er niet, of mensen die er hoe dan ook niet geschikt voor zijn tot dingen dwingen die ze niet kunnen dat levert echt wat op.
Bah mensen die hun partner/ouder/kind helpen als mantelzorger(Hard nodig in deze maatschappij) worden gestraft met kortingen of zelf geen uitkering, dat maakt mensen toch tot paria's? Eerder was er al ophef over moeder die gedwongen de naam van de vader van hun kinderen moesten onthullen, ook op straffe van het stoppen van de uitkering. Op pa moest het geld voor de kinderen verhaald worden, ook als pa niet eens weet dat ie een koter heeft, een mishandelaar of stalker of pedofiel is, is dat redelijk?
Ik ben zo blij dat ik net op tijd naar de AOW ontsnapt ben, maar lijdt mee met die mensen die zonder opzet in een moeilijke situatie terecht zijn gekomen.
Nare maatschappij wordt zo gecreeerd en elke dag lees je nog over gesjoemel en bonussen en exorbitante beloningen aan de top overal. Dat maakt me bitter.
Maar ik zou geen Vlasje zijn als ik dan toch niet zingend de deur uitga en geniet van de frisse lucht, de verkleurende bladeren en andere herfstgeneugten. Alles is betrekkelijk, dat is er voor iedereen en gratis. 

woensdag 22 oktober 2014

Van voeten en bomen enzo

Dat was een flinke woei die nog niet eens uitgewoeid is op dit moment, maar vergeleken met de novemberstorm vorig jaar was dit peanuts, en ik was geen moment bang voor sneuvelende bomen ofzo.
Straks durf ik echt wel even de stad in om een halogeenlampje te zoeken voor mijn leeslamp en de bioboodschapjes op te halen.
Ik ben in afwachting van mijn voetreflexvriendin die ik al maanden niet zag of sprak. Het is een druk mens met veel familie en kinderen en kleinkinderen, dus ze heeft haar handen meestal behoorlijk vol. Geen wonder dat Den Helder ( ze woont vlakbij Alkmaar)niet altijd in haar plannen voor  komt.
Morgen wordt het oud papier opgehaald dus, de stille momenten van vandaag staan in het teken van het vullen van nog een tas papieren archief ( nee geen persoonlijke papers, maar bewaarde zooi). 
Ik glans van tevredenheid  want niet alleen ben ik lekker bezig, ik voel me ook heel goed en val zachtjes een beetje af als extraatje. De buik is geheel gekalmeerd en gedraagt zich voorbeeldig en ik heb wat energie voorhanden.
Dat zijn toch allemaal bonuspunten!


dinsdag 21 oktober 2014

Space

Weer verder aan het gaan met opruimklusjes. Vandaag de medicijnenla (een grote la vol helaas) onder handen genomen. Met ladeverdelers systeem aangebracht, oude oordruppels weg en nu weer overzicht. Heel bevredigend!
Gisteren was een huishoudelijk dagje en de was weer  helemaal bij enzovoort.
Ook in de slaapkamer wat opgeruimd en uitgezocht (vooral boeken.......).
Ik ga dus lekker. Ik volg niet de dagopdrachten van D'r Uitdaging, maar die sla ik wel op om later nog eens te doorlopen (misschien  is het elk jaar  inplannen een idee?). Maar ik wordt er erg door geinspireerd en elke dag ruim ik wel wat op, al is het soms niets om trots op te zijn, maar toch komt er langzaamaan wat beweging in de spullen.
Ik las onlangs dat versimpelen nooit klaar is, maar elke keer een nieuwe ronde ingaat, omdat loslaten een proces is,  geen vast stadium. Voor mij geldt dat zeker.
De winter is nog niet eens begonnen en de herfst maar net, dus nog maanden voor de boeg met veel in huis rondhupsen voor me, veel tijd voor ontrommelen ook dus. Rommel heb ik niet eens veel,  het is meer dat er van van alles veel is, omdat ik me zo hecht aan dingen, vooral bv boeken. Misschien moet ik nog een e-reader erbij nemen, naast mijn tablet,  om de boekenkasten te ontzien. Nou ja, dat is een volgende ronde beslissingen om te nemen, eerst maar wieden in de bestaande spullen en boeken.
Yeah, storm buiten, rust binnen!





maandag 20 oktober 2014

Horecaverwachting

Het was gister een echte horecaverwachting zoals wijlen mijn pa , meteoroloog, dat noemde. Beter weer voorspellen dan er in realiteit te verwachten is, zodat iedereen er toch hoopvol op uittrekt en verkleumd met jankende kinderen in de horeca belandt, om er toch nog maar wat van te maken.
Nou ja, hier in het noorden was dat zeker zo, want tot het middaguur regen, en een briesje erbij, maakte eerder chocolademelkweer dan fiets- en wandelgenot.
Voor mij niet erg, ik vermaak me altijd wel en heb ten eerste wat oude tassen afgedankt, en verder allerlei troepjes uitgezocht. Lekker de popnacht via uitzending gemist erbij aan en ik heb me uitstekend geamuseerd.
Ik begin een beetje makkelijker los te laten. Ik realiseer me dat ik bepaalde dingen nooit meer bekijk, lees of luister omdat het met de pc en een slimme tv allemaal al bij de hand is. Heel veel knipsels, tijdschriften en andere bewaarmeuk kan dus weg. De kringlopen zullen nog overlopen van allerlei spullen die ik opeens wel weg kan doen. De papierbak en de kledingbakken varen er ook wel bij en ik voel me er heel opgeruimd bij.
Dit heeft D'r Uitdaging dan toch maar veroorzaakt; met andere ogen naar je spullen kijken. Veel van de opdrachten kwamen een beetje als mosterd na de maaltijd omdat ik dat in recente opruimbuien al had aangepakt, maar het bleef me wel bezig houden en opeens gingen  er wat lampjes branden. Het is nog maar een beginnetje, maar de hele winter ligt nog voor me. Ik ben wel weer een drempeltje over.