Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zaterdag 18 april 2015

Cougar Zwijmel

Onlangs hoorde ik het verhaal van iemand wiens dochters ex-vriend haar, de moeder,  stoute foto's zond. Nou is aantrekking van iets oudere vrouwen op jonge mannen geen nieuw gegeven ,vroeger kon men er ook wat van en zelfs op sommige zenders komen programma's als Cougars voorbij.
Ach van ouderen mannen met jonge vrouwen kijkt men niet zo erg op, en andersom lijkt ook geen probleem.
Meteen moest ik denken aan dit lied uit de spannende film The graduate. Dit liedje won een grammy.


Simon & Garfunkel - Mrs Robinson

We'd like to know a little bit about you for our files
We'd like to help you learn to help yourself
Look around you, all you see are sympathetic eyes
Stroll around the grounds until you feel at home

And here's to you, Mrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
(Woo woo woo)
God bless you, please Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
(Hey hey hey, hey hey hey)

Hide it in a hiding place where no one ever goes
Put it in your pantry with your cupcakes
It's a little secret, just the Robinson's affair
Most of all you've got to hide it from the kids


And here's to you, Mrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
(Woo woo woo)
God bless you, please Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
(Hey hey hey, hey hey hey)

Sitting on a sofa on a Sunday afternoon
Going to the candidates' depate
Laugh about it, shout about it
When you've got to choose
Ev'ry way you look at it you lose

Where have you gone, Joe DiMaggio?
A nation turns its lonely eyes to you
(Woo woo woo)
What's that you say, Mrs. Robinson
'Joltin Joe' has left and gone away?
(Hey hey hey)



And here' to you, Mrs. Robinson
Jesus loves you more than you will know
(Woo woo woo)
God bless you, please Mrs. Robinson
Heaven holds a place for those who pray
(Hey hey hey, hey hey hey)

vrijdag 17 april 2015

Mens versus geld

Wat je leest en hoort op het nieuws maakt me niet erg optimistisch. Verrijking aan de top, liegen en bedriegen, vluchtelingen die niet in de eerste plaats als mens worden beschouwd , maar als ballast die snel geloosd moet worden. Ouderenzorg, chronisch zieken en invaliden, geestelijke ziekten, kinderzorg, het kost alleen maar, dus wordt er niet gekort, niet gesneden, maar met de botte bijl gehakt, De gezondheidszorg holt achteruit ondanks goedwillende artsen, omdat de zorgverzekeringen (geld) het voor het zeggen hebben en niet het belang van de mens.
Arbeidszekerheid, pensioen, arbeidsongeschiktheid, kunst, onderwijs, natuur, allemaal negatieve financiële factoren volgens de regering, dus uitkleden die hap en nog liever afschaffen. Colletteral damage  ach, dat zijn toch maar mensen die geen waardevolle financiële bijdrage meer vormen, stt en niemand merkt het.
Nee, het is een nare wereld aan het worden. Alles wat opgebouwd werd na de oorlog,wordt lachend afgebroken, als zijnde te duur, en pamperen, en men moet maar zelfvoorziend en zelfredzaam zijn. En dat kan dus alleen als men voldoende geld heeft om het in te kopen. Onbereikbaar voor velen.
Ik hou mijn  hart vast, voor mijzelf, voor vele anderen die ouder of van gelijke leeftijd zijn, je weet werkelijk niet wat de toekomst je gaat brengen, maar veel goeds zal het niet zijn. De jongere generaties worden ook getroffen en lijken het nauwelijks in de gaten te hebben, die tobben meer over hypotheken, vakanties of auto's.
Er lijkt maar een oplossing, dat is je losmaken van de systemen en het zelf gaan doen. Wat voor veel ouderen en zieken niet weggelegd is.
WALGELIJK, roept Jan Mulder, hij heeft gelijk, maar strijkt intussen ook vele centjes op. En ik? ik kruip in mijn veilige holletje (voor zo lang het duurt) en hoop dood te gaan voordat de ellende echt toeslaat. Maar ja, ik leef ook graag... wat een onmogelijke situatie.

donderdag 16 april 2015

What are they thinking?

Vanmorgen boodschappen gedaan. De Appie waar ik altijd heen ga, is gesloten voor verbouwing, maar ze hebben meteen alle ruimte rondom opgeëist om met zoveel mogelijk werklieden de klus te klaren, een rommelige omweg voor voetgangers en scootrijders. Voor de verdere en grotere Ap, waar ik ook graag kom, is een rotonde die verbouwd wordt. De planning heeft weer nauwelijks rekening gehouden met voetgangers, fietsers en scooteraars, zodat het een wirwar van verwijsborden oplevert, waarbij je evengoed zo in een enorme zandbak kunt verzeilen. Voor auto's is het veel duidelijker en is er weinig obstructie. Enfin het was even een gedoe om er te komen maar dan heb je wel wat. Deze Ah, heeft bv altijd grote bakken vol afprijsspullen en meestal haal ik daar wel nuttige zaken uit.De hele sortering is stukken beter dan de andere verbouwlokatie, dat maakt het voor mij ook de moeite waard.
Dan ga je terug en ik reed langs bouwschutting na bouwschutting. Den Helder ziet er zo vlak voor Koningsdag en de beginnende zomeraktiviteiten uit als een soort Rotterdam, tel daar veel leegstand en verwaarloosde percelen bij op en je ziet waarom Den Helder nou niet bepaald scoort op gezellige uitstraling. Over de rotondewerkzaamheden is al een klacht ingediend door de fietsersbond, trouwens, dus het ligt echt niet aan mij, dat ik dit een waanzinnige situatie vind.
Ik woon hier graag, maar niet bepaald voor de winkelstraten.
Maarre, alles is binnen en ik kan lekker uitrusten in het zonnetje van mijn expeditie.
 Hoorde dat zieke vriendin nog steeds in het ziekenhuis in Alkmaar ligt, omdat ze erg verzwakt was en zelfs een longontsteking heeft opgelopen. De ziel. Nu heb ik het adres en meteen een leuke kaart verstuurd. 
Hup, lekker de tuin in, met thee enzo.


woensdag 15 april 2015

...and on and on........

Mijn dagen bestaan voornamelijk uit voor elf uur alle klussen die moeten af te werken (wassen, afwassen, boodschappen doen, opruimen) en dan gaat het los in de tuin. Eerst lekker lezen in het zonnetje om uit te rusten, dan thee en wat te eten en nog meer lezen, en dan kleine tuinklusjes afwisselend met nog veel meer in het zonnetje zitten. Na drieën nog wat klusjes en dan naar binnen (zon weg uit tuin), eten voorbereiden, later koken en snavelen en dan is het tv of leestijd tot bedtijd (tegenwoordig omstreeks 8 uur, negen uur) en daar nog wat lezen en/of tv kijken.
Wat een heerlijk leventje toch.
Vanmorgen dus afwas en bioboodschappen, tevens een tasje textiel, yes opruim-kleding, weggebracht.
Mij hoor je niet klagen.
Als het weer minder tuinderig is, komen andere binnenaktiviteiten wel en eventueel een rit, bij droog weer. Mijn schema's kunnen dus per dag worden aangepast aan de weersomstandigheden en vervelen, nooit en te nimmer, altijd zat te doen of van te genieten.
Ja een echte pensionado die het zwitserlevengevoel ten volle uitbuit ben ik.