Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 28 mei 2015

Yeah Baby, yeah!

Gistermiddag dus een flinke rit gemaakt, een halve kanoroute met uitgebreide aanloop en terugtocht. De orchiskriebel liet zich voelen en terecht, de allereerste exemplaren staken hun paarse koppen omhoog. Dat geeft zo'n blijdschap, terwijl natuurlijk de rest van de natuur al meer dan de moeite waard is, is dat voor mij een van de mooiste kersen op de taart. Ook al veel bloeiend pijlkruidkers, koekoeksbloemen, duinroosjes, duinviooltjes en ander groen gespuis gezien, net als een zwartkop en een tapuitje. De bloeiende kruipwilgen en kastanjes zijn iets minder plezant, ivm allergie.
Bij ons plaatselijke bos, pauseerde ik even op een terrasje en had een ontmoeting met onze stadsnomade Alex. Deze man had een onderkomen gebouwd in de binnenstad op een ruig terreintje, maar ja de gemeente vond dat ze meer zouden verdienen aan dure stadsvilla's, dus moest Alex weg, Hij heeft nu ergens op onbekende plek zijn tentje opgezet. Erg spraakzaam is hij niet, maar hij had een koppel duifjes bij zich in een houten kistje, die hij een duivenhotelletje gaat bouwen.
Enfin prachtig onderweg dus en op de terugweg, door de stad nog een tregging en een lekker zomerhesje in de uitverkoop gevonden en een bamboe bijzettafeltje gejut, dat in de tuin zijn funktie kan uitoefenen, om heerlijke watertjes en theetjes te dragen naast mijn luie tuinstoel.
Nou is dat geen mooie eindmeimiddag?

Vandaag nog iets meer wind, grijs en regen op de voorspelsite, dus meer een huisdagje, ook niks mis mee.
Eerst nog maar even wat weekendboodschapjes halen. En het oud papier aan de weg zetten. 


woensdag 27 mei 2015

Verrassing

Vanmorgen haalde ik een nieuwe wasmand (de ander was echt kapoet) en de biospulletjes en toen ik dat thuis aan het uitpakken was, belde opeens mijn reflexvriendin op, of het goed was dat ze langskwam. Natuuuuuuuurlijk, altijd!
Dus gezellig getheeleut en bijgepraat. Zij had nogal wat ziekte en leed in haar omgeving gezien en ik dus in de mijne idem. Wat een kwetsbaar leven is het toch en hoe kostbaar.
Nu schijnt de zon en ga ik met de scoot even genieten dat kun je niet genoeg doen, vind ik.

dinsdag 26 mei 2015

Gemiezemuis

Ruim ik in de bijkeuken op, kom ik een doos met lampen tegen, blijken er muizen in gehuist te hebben, verpakkingen van lampen half opgegeten, nestjes gemaakt en veel poepjes...... Die doos staat een meter boven de eetplek van de katten, ipv muizenvangers blijken het maaltijddelers te zijn, die drie verwende viervoeters van mij..... Zo verdien je de kost niet hoor!
In de provisiekast gelukkig niets gevonden, maar ook dit is niet echt de bedoeling!

maandag 25 mei 2015

Verplaatsing van binnen naar buiten

Zo langzamerhand is het buiten, onder mijn afdakje vaak heel prettig verblijven. De echte zomerse temperaturen komen nog niet erg, zeker niet hier in het noordwesten (een graadje of dertien met wind), maar daar, in mijn feesttuin, is het best plezant. Gisteren reed ik langs de dijk (brrr), door de Grafelijkheidsduinen (wat blijven die gallowayrunderen lang tot hun buik in het water staan, hebben ze geen last van de kou?)en via de duinen achter Nieuw Den Helder terug naar Huisduinen en via het Kerkhof terug naar huis. Het was een fijne rit, veel gebloei en gesnater. Veel natuur, waar ik altijd heel licht en blij van word.
Vandaag is de zon alweer verlegen achter de wolken gaan plakken, maar toch ga ik straks op bezoek bij een vriendin die in een verzorgingshuis aan het bijkomen is van haar zware tijden met bestraling en chemo. Misschien combineer ik die rit wel op de terugweg met een ander stukje Den Helder, zie wel.
Voorlopig zit ik op te drogen van een verwenbadje en wil ik nog wat kleine klussen verrichten.
De Giro heeft een rustdag, maar eerlijk gezegt kijk ik alleen voor het gedoe en volg ik de wedstrijd op zich eigenlijk niet. Voor mij te onecht en onbetrouwbaar geworden deze tak van sport.
Maar mijn dagen zijn vol vrede en vervuld zijn, echt wel fijn.