Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 29 september 2016

Geheimzinnig

Al heel lang sta ik af en toe met een klein rood opschrijfboekje in mijn handen. Het is het handgeschreven oorlogsdagboek van een Duitse soldaat. uit 1944. Er staat geen naam voorin en dus weet ik niet van wie het was. Ook weet ik niet hoe mijn ouders (daar komt het vandaan) eraan gekomen zijn? Gekregen? Gevonden?
Wat moet je ermee? Lezen is niet opportuun omdat het in vrij Gothische letters geschreven is en verderop erg slecht leesbare hanenpoten, toen werd het blijkbaar allemaal erg spannend.
Misschien leeft er nog familie of is het histories interessant, dus heb ik het aan een buum, die amateurhistoricus is, ter hand gesteld. Die zal kijken waar het het beste naar toe kan.
Dat is dan zo'n vondst uit de bovenkamer.
Vanmorgen dus weer bezig geweest daar.
Echt herfstig buiten, vandaag, met aardig wat wind en regen voorspeld, dus ga ik me binnen vermaken, hetgeen best wel zal lukken. Er staat een pittige afwas en ook hier zijn laatjes en doosjes die doorsnuffeld kunnen worden op wegdoeners.
En lektuur, er is nog leesachterstand.
 Knus en gezellig, zo'n dagje.  

woensdag 28 september 2016

Boeken enzo

Waar ben ik nou precies zo druk mee bezig boven in die voorkamer? Tja, ten eerste de boeken. Anderhalf jaar geleden schifte ik in wat ik wilde houden en niet en deed 1500 boeken weg. De planken waren echter gevuld met een rommeltje aan boeken in alle categorieën en niet alfabetisch, op stapeltjes, totaal onoverzichtelijk, dus.
Nu ben ik aan het sorteren in categorieën: grofweg, Natuur en wetenschap, Kunst, Romans , Poëzie en Pop. Kinderboeken en Strips zijn weer een verhaal apart, maar vinden ook een plek nu.
Als dat klaar is, kan het per groep alfabetisch of op onderwerp gesorteerd worden en uiteindelijk vallen er vanzelf ook weer boeken af, die alsnog weg mogen. De meeste woordenboeken bijzoorbeeld gebruik ik nooit meer, wegens internet, en zo zal er nog wel meer alsnog afgekeurd worden.
Verder staan mijn oude muziekdragers hier, LP's, cassettes, dvds, cd's. Het meeste gaat weg. Sommige zijn onvervangbaar (wegens niet meer te krijgen of grote sentimentele waarde) en blijven. Mijn oude installatie gaat hier geplekt worden zodat er ook boven nog eens van muziek genoten kan worden.
Verder staan er nogal wat dozen met van alles, opgeslagen na de brand en nooit verder uitgezocht. Daar pak ik geregeld eentje van en zoek uit. Meestal kan het weggegooid, anderen dingen gaan naar de kringloop. Vorige wekk kwam ik bijvoorbeeld een grote kist met vooral textiel tegen. Alles gewassen, leuke sjaals en een mooi kleed bewaard de rest kon zo weg.  De kist is nu naar de garage verhuisd waar die goed kan dienen voor bloempotopslag ofzo.
En zo rommel ik verder, maar het wordt echt ruimer en overzichtelijker daar. Het is verheugend zoveel lievelings boeken en spullen te herontdekken maar ook fijn dat het weer traceerbaar is.
Helend werk zo, want niet alleen krijg ik weer overzicht, maar de gevolgen van de brand verdwijnen ook steeds meer. Het gaat een kamer worden waar ik nog veel plezier van kan hebben, in plaats van een opslag en wanordelijke plek.
Ik vermaak me dus prima. Elke morgen een poosje en op dinsdag een uurtje met hulp M, dat geeft echt resultaten.
Goed projekt!

dinsdag 27 september 2016

Typisch dinsdag

De grijze bak buitengezet, met hulp M lekker opgeschoten in de voorkamer boven. Het begint nu echt zichtbaar te worden. M verschoonde daarna mijn bed, ik rustte uit en deed nog wat kleine klusjes. Het is routine, maar prettig en met veel resultaten.
De was moet nog opgehangen en de grijze bak opgehaald, maar dan hoef ik ook alleen nog maar mijzelf te voederen.
Er is niet zoveel nodig om je gelukkig en tevreden te voelen.
Niet opzienbarend, maar wel heel fijn, vooral omdat het lijf meer meewerkt dan de laatste tijd het geval was.

maandag 26 september 2016

Ting, ting ting!

Regelmatig vallen er kwartjes soms een tijd niks maar dan opeens een hele handvol.
Vanmorgen was ik met mijn routine bezig, diginieuws lezen, oefeningen (heel , heel langzaam opbouwen), een kwartiertje rommelruimen boven en toen in bad. Nam de Ipad mee en zocht muziek op van mijn allerliefste artiest Robert Wyatt. Het nummer At last I'm free (eigenlijk van CHIC, maar oneindig veel mooier in Roberts kwetsbare versie) kwam langs, dat ik al honderden keren tot mijn plezier luisterde en opeens kwam de tekst binnen met een machtige TING


At last I am free
I can hardly see in front of me
I can hardly see in front of me
At last I am free
I can hardly see in front of me
I can hardly see in front of me


Wauw, dat is er een, Een belangrijke. Als je in het nu leeft ben je vrij.
Opeens herinnerde ik de periode dat ik net de diagnose overzag en had laten inzinken; er overviel me een enorme rust, een gevoel van Vrijheid,  van onmetelijke ruimte. 
Wat een prachtig begin van de dag!