Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 2 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



maandag 29 mei 2017

Voorzomer

Terwijl ik lekker aan het wakker worden ben, is er al één klus die afgestreept kan worden; planten sproeien. Een forse bui trok over en verfriste meteen maar de gehele tuin. Oké, dat is dan maar klaar.
Op maandag verwijder ik altijd de sporen van een lui weekend; kamer en keuken opruimen, alles even lekker opfrissen, eventueel een was opzetten, afwassen , enfin de gebruikelijke klusjes. Dat geeft me het gevoel en nieuwe weekstart te maken. Morgen komt de invalhulp weer, die doet het grotere huishoudelijke werk, dan kan ik er echt weer een week tegen.
De Giro is schitterend afgesloten gisteren, met een nagelbijtende finale. Dat betekent wel een maandje geen middagsessies voor de tv, maar meer tijd om buiten door te brengen, al dan niet met middagritjes.
Fijne tijden lijken aan te breken, zomers met prachtige natuur en wijde vergezichten, met zacht gloeiend velletje, verwaaide haren en tuinhanden.
De dagen laten glijden, de nachten opladend voor nog meer. Alles laten komen zoals het aandient, leven zonder opgelegdheid en met een open hoofd. Ik vlinder.

zondag 28 mei 2017

Bloemendief en pieremegoggels

Hoewel ik meestal mijn achtertuin als tweede huiskamer gebruik, is er ook nog een voorgevelkant aan mijn huis, die ik me eigen gemaakt heb.
Ik woon aan een gracht en dat is leuk, want er is altijd wel wat te zien, al zijn het soms vooral vogels in de bomen en op het water.
Dit jaar broedt er een meerkoetenpaartje in een drijvende autoband, die aan de ketting ligt bij een bootsteigertje.
Altijd leuk om te zien zo'n  nestgebeuren. En ja hoor, na weken van bouwaktiviteiten, werd er op eieren gezeten.
Het is wat laat, maar er zijn 4 jonkies uitgekomen en er ligt nòg een ei onder moeders. Het zijn wonderlijke kindjes met hun geel-rode punk kuifjes. De eenvoudig zwart-witte ouders lijken wel een paar exotische kuikens geadopteerd te hebben in plaats van eigen broed. Zou zo'n moederkoetje niet eens onder zich kijken en denken: ga weg...heb ik op de verkeerde eieren gezeten al die tijd.
Maar alle bewoners volgen het familieleven met veel vertedering; onze koetjes!
 Toen ik gister de eerste natte voetjes van die clownskindjes bewonderde, ontdekte ik tot mijn verbijstering dat mijn geveltuintje is geplunderd. Nou ja, tuintje is nog een groot woord voor een paar gelichte tegels, maar naast een groenblijvend ministruikje, groeit daar elk jaar een weelde aan Oost-Indische kers. Mijn trots die maanden bloeit, en zichzelf keurig uitzaait. Ook dit kwamen en een paar plantjes op, die ik tevreden zag opgroeien. Tot gisteren..... foetsie!!! Dat is geen leuke aktie geweest van deze jatmous. Er staat er nog een die clandestien in een ontluchtingsroostertje ontsproten is, maar verder kale grond! Wat nu ?

zaterdag 27 mei 2017

Tropenrooster

Hoewel het hier tot nog toe meegevallen is met de warmte en er vandaag een heerlijke bries staat, is mijn lijf nog niet geacclimatiseerd. Ik doe het heel rustig aan, zoals meestal, maar dan nog langere pauzes. De katten zie ik hetzelfde doen, die weten ook precies wat ze nodig hebben.
De Giro is ongemeen spannend, een mooie lazy middagaktiviteit. Buiten in de tuin is het smoorheet, op het zuiden. In huis blijft het lang koel.
Vanmorgen even fruit scoren op de markt, heerlijk zomerfruit waar ik dol op ben.
En ik voel me heel vrij, nu ik dingen kan afronden en loslaten.
Leven met hart en zintuigen wijd open!

vrijdag 26 mei 2017

Goede ontwikkelingen

Soms gaan dingen opeens de juiste kant op, gelukkig.
Zwerver W is eindelijk in handen van echte hulpverleners. Er wordt gewerkt aan een postadres, hij krijgt hulp om uit de schulden te komen en heeft kennelijk ingezien, dat hij zelf niet meer uit de problemen wist te komen. Het is een begin, en hij zal nog vaak bokken, maar dit is de enige weg.
Misschien heeft het Meldpunt, een samenwerking van instellingen die proberen zorgvermijders te bereiken, hem nu van de redelijkheid van deze methodiek weten te overtuigen. Zucht, opluchting.
Ook kreeg ik een foto opgestuurd van de woning van overleden vriend D, dat kennelijk opnieuw verkocht is en waarvan het dak verwijderd is. Het wordt nu radicaal aangepakt, zoals nodig. Ik hoop dat het een goed huis wordt dat mensen plezier gaat geven. Het verwrakte huis was een naar monument aan het worden voor mij. Hij heeft nu een toonbaar graf en zijn puinhoophuis wordt gerenoveerd, dat maakt de zaken rond en af.
Wauw dat maakt het voor mij ook makkelijker te hanteren allemaal.
Ik kan nu met mijzelf verder, schoon schip maken met gevoelens van machteloosheid en onafgeleverd en retour gezonden medeleven. Nu is het mijn me-time. Energie die niet meer weglekt en niets oplevert, lekker doorgaan.