Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



donderdag 26 februari 2015

Zalluf toen

Toen ik klein was en al getroffen door polio(op mijn drieeneenhalfste) , dus van alles( ook lopen en zelf eten) opnieuw moest leren, was mijn mantra; Zalluf Toen!
Mijn ouders werden er wel eens gestoord van, omdat het soms heel veel tijd vergde voor ik mijn jas, schoenen enzovoort zalluf had aangetrokken, maar anderzijds waren ze blij dat ik mijn eigen revalidatie ter hand nam en zo' n doorzettingsvermogen bezat. Fysiotherapie was er nauwelijks en omdat ik alles zalluf wilde kunnen, leerde ik al snel allerlei handelingen weer te doen zonder hulp.
Geduld hiermee hebben,  was een verstandige zet van mijn  ouders, want hoewel lang niet alles vlekkeloos verloopt, heb ik een grote zelfredzaamheid ten toon gespreid, waar ik tot op de dag van vandaag veel plezier heb.
Ik heb nog de neiging alles eerst zalluf te proberen en dan pas hulp in te roepen. Kan wel eens tot gevolg hebben dat ik te lang doorploeter, maar ook daar heb ik een redelijk evenwicht in gevonden. Ik bekijk het probleem of hetgeen dat ik wil doen, goed, bedenk een praktische manier om het aan te pakken en ga dan van start, indien nodig de methode aanpassend, maar tegelijk doe ik een hoop oefening op. En dat die kunst baart is geen onbekend gegeven.Lukt het echt niet, dan kan hulp van anderen goed te pas komen.
Maar dankzij mijn zadelkruk, traplift en scootmobiel en eigen methodes om veel dingen voor elkaar te krijgen, heb ik een redelijk zelfstandig leven.
Maar goed ook nu zo beknibbeld wordt op hulp en middelen.
Ik ben een geëmancipeerd beperkt mens, dat toch veel kan op mijn eigen manier.
Heel tevreden voel ik me.

woensdag 25 februari 2015

Eigen koers

Volgens Buienradar zat Den Helder al vanaf een uur of half tien in de regen, maar nu pas (11.15) vallen de eerste druppels. Ik geloofde ze niet en kwam droog over van het bezorgen van een kaart een bezoekje aan de Hema en het halen van de biospullen.
Ik werd aangesproken door een oude kennis die zei; Hoe lang is het nu sinds je diagnose?
Waarop ik kon zeggen; Al ruim tien jaar en de 3% overleving heb ik dus ruim gehaald. Want ik ben de statistieken niet en ook in mijn eigen aanpak trek ik me niet veel aan van wat gebruikelijk is, al slik ik ook braaf mijn medicatie, maar geen pil meer dan ik nodig denk te hebben.
Ja soms is het je eigen  intuïtie en verstand als leiddraad nemen nog niet zo slecht.
De 40dagen schrijf en nadenk periode waar ik aan deelneem helpt me ook dingen nog eens goed te beschouwen en waar nodig te veranderen of er anders mee om te gaan.
Recht zoals die gaat. 

dinsdag 24 februari 2015

Afwisselend

Het weer is het ene moment prachtig, hoewel fris en winderig, en het volgende hagel en regen. Even goed buienradar checken steeds.
Vanmorgen weer de grote schoonmaak met mijn hulp en verder staan er geen dringende zaken op de agenda.
Ik voel me eigenlijk ook zoals het weer, het ene moment lijkt het heel wat en dan kruip ik weer onder de rode lijn. Geeft niet, genieten van wat is en kan en het komt allemaal goed.
Morgen weer een andere dag.

maandag 23 februari 2015

Zonmaandag

De lente kriebelt bij het aanschouwen van een strakblauwe hemel en een stralend zonnetje. Vanmiddag ga ik even een ritje maken. In de middenberm van een grote straat bloeien de immervroege narcisjes al en overal zie je krokussen en sneeuwklokjes en vroegbloeiende heesters, Yeah!!
Ik ben lekker aan t opruimen in mijn hobbykast, heb al heel veel niet meer functionerende spullen weggegooid en ben stukje bij beetje alles opnieuw aan het organiseren en indelen. Geeft weer een goed gevoel. Na de brand heb ik alles wat resteerde aan spullen eigenlijk nogal lukraak in de kast geplekt, zonder alles te controleren op bruikbaarheid. En het is nu al ruim 5 jaar verder, dus zijn er alsnog spullen ingedroogd of anderszins onbruikbaar geworden. Weg ermee en er is een fijne  overzichtelijke hoeveelheid, goede en makkelijk te pakken spullen over, die het werken aan kaarten en journals heel fijn maken.
Heb mezelf beloofd om elke week 1 winkel af te sropen op goedkope bruikbare spullen , zoals WIBRA, HEMA, Zeeman enzo. Niet dat ik elke keer met tassen vol thuis ga komen, maar soms vind je net datgene dat veel lol voor weinig geld kan brengen.
Ga ook een bezoekje brengen aan het net geopende Glazen Huis hier, een tijdelijk gebouwtje van de vakbond dat mensen over hun verhaal over de (verminderende) zorg wil horen om mee te nemen in hun akties.  Goede zaak, hopelijk.