Sinds mei 2008 hou ik een blog bij over mijn reis door het leven. Ik probeer licht te leven te midden van de zwaarheid die ruimschoots aanwezig is. Ik ben alleenstaand, geniet van natuur, mijn 3 katten , lezen en schrijven. Groen denken en daar naar leven is belangrijk voor me. OTT staat voor onvoltooid tegenwoordige tijd en waarom Vlasleeuwenbekje? Het is mijn lievelingsbloem en komt veel voor in mijn regio.



zondag 25 januari 2015

Komen en gaan

Het weer is weer omgeslagen, van kou en mogelijke gladheid naar zacht en regen. Ik vind het best, we gaan op een gegeven moment echt wel het voorjaar in, nu is het nog winter. Het is wel voelbaar, het mildere.
De zon gaat nu echt omstreeks half negen op, en dat is al een hele verbetering qua licht.
Het hele leven speelt zich af in een op en neer, een heen en weer en dat is goed. Het minder fijne wisselt af, als je er maar ruimte aan geeft en het opmerkt, met hele fijne zaken.
Mijn energie is ook weer in een tussenfase, niet echt slecht, maar het kan best beter (zelfs in mijn spectrum). Toch ben ik best tevreden. Ik gebruik de zadelkruk weer wat vaker, ook als ik nog niet moe ben, zodat ik hier weer wat bespaar voor andere zaken en zo probeer ik te laveren in de mij toegewezen E-ruimte van dit moment.
Het moeilijkste is om scherp waar te nemen, zodat je tijdig gas terugneemt en om jezelf niet te overschatten. Het is lastig en belastend, nooit even voluit te kunnen gaan zonder het meestal te moeten bekopen, maar het levert zoveel plezier in het nu op, dat het het  zo leven toch de moeite waard maakt .
Tja, ik begin er eindelijk toch wel aan te wennen, een lijf waar je nooit echt van op aan kunt en onvoorspelbare periodes qua energie. Alleen als het erg lang en diep naar beneden toe piekt, komt er nog wel opstandigheid. Maar, hè, ik ben en blijf gewoon een mens, toch?
Ik probeer wel mijn zegeningen steeds te tellen en dat zijn er velen.
Mijn genietvermogen is behoorlijk aangescherpt  bijvoorbeeld, en dat levert heel veel plezier op.

zaterdag 24 januari 2015

Ode aan het leven Zwijmel

In 1964 richtte  Ramses Shaffy de theatergroep Shaffy Chantant op.[2] Hij werkte langdurig samen met zangeres Liesbeth List en pianist Louis van Dijk. Het bekendste lied van de groep werd de Shaffy Cantate. Anderen maakten korte tijd deel uit van zijn ensemble, onder wie Thijs van Leer (aan hem is het lied "Jij bent nu daarbinnen" gewijd).
Dit was een opzienbarende groep toen, er werd van alles door elkaar gepresenteerd , gedichten, jazz, klassiek, chansons, cabaretachtige liedjes en Shaffy 's eigen werk was de rode draad. En vanzelf was het  de energieke sfeer die Ramses om zich heen had hangen die afstraalde op anderen zowel in het gezelschap zelf als op het publiek dat massaal kwam kijken.
Het geheel was een soort Ode aan het leven in al zijn facetten. Een gedenkwaardige periode! Ik heb de LP nog.

vrijdag 23 januari 2015

Puur

Pure schoonheid buiten met het zonnetje erop.
Puurheid voelen na je badje met magnesiumzout en lavendel.
Puurheid in hoofd en hart als je jezelf kunt bewaren te midden van alle gekte.
Puurheid van liefde en warmte en onvoorwaardelijkheid van een dier, als mijn kat in mijn nek likjes geeft en zucht van behaaglijkheid.
Puurheid in het lijf als het van binnen schoon is en geen scheikundige voedsel maar echt uit de grond eten krijgt. 
Puurheid als ik me verdiep in het werk van bv Jeff Forster of andere mensen die weten waar het om draait.
Dankbaarheid.

donderdag 22 januari 2015

Hiephiep

Vriendin N. is jarig en over een half uurtje vertrek ik ter felicitatie naar haar adres.
Altijd plezant want N., en haar man zijn goede vrienden, al meer dan 40 jaar. En de meeste van hun kennissen en vrienden ken ik ook of zitten in elk geval in de "goede hoek "qua instelling. Dus is visite daar nooit vervelend.

Goede berichten van vriend M., hij gaat echt heel goed en ik deel een beetje in de eer.......Geeft mij groot plezier.

Den Helder was vanmorgen niet wit  en er staat iets meer wind, zon nog niet betrapt op schijnen. Maar eens geen dijkkie, maar na de verjaarsfestiviteiten maar even de stad in voor een vissie en een bloemetje voor mijzelf.